De reacties waren niet mals. De plaatstelijke 27 mc scene was niet blij met Mercury. (Doodsbedreigingen bestonden toen ook al....) Ik heb het schaamrood alweer op de kaken nu ik dit schrijf... Enfin, ik had nu in ieder geval de 27 mc ontdekt en kocht een bakkie. Een Pony met 21 kanalen. Daar heb ik plezier mee gehad! Toentertijd was 27 mc nog hartstikke illegaal en dat maakte het natuurlijk alleen maar spannender. Later kocht ik een Asahi (of zoiets) met 40 kanalen en een lineair en zo kwam alles toch weer goed.  Dat duurde totdat de 27 mc legaal werd.
Dat waren geen gezellige tijden.
Iedereen en z' n ouwe moer had ineens een bakkie en de ene helft van Bussum schold de andere helft lekker anoniem verrot. Als het daar nou ook bij bleef...Nee, ruiten gingen eruit, vechtpartijen en weet ik wat...De lol was eraf en ik verkocht het hele zwikkie.
Maar nu had ik niets meer en begon te experimenteren op de FM band. Daar bereikte ik wisselende resultaten. Zenders die de straat niet uitkwamen, maar op een elektrisch orgel  aan de andere kant van Bussum vol te ontvangen waren, waren geen uitzondering. Zo werd (toen nog) Atlantis Bussum beroemd. Overal werden we ontvangen, op alle mogelijke elektrische apparaten, behalve radio' s, schalden wij zeer onwelkom de diverse huiskamers binnen..

Opgepakt zijn we trouwens nooit. Wel heb ik eens zitten DX-en met een piraat (de FIFA) die me waarschuwde voor storingen en zelf de volgende dag werd opgepakt. Nog altijd denk ik dat de toenmalige RCD mij toen had moeten hebben...
Zo moest het niet. Het moest anders. Professioneler. Nou, laat dat maar aan Bertje over! Gewapend met een berg batterijen, een ouwe cassetterecorder, bandjes met programma’s een zender, draad, en iets wat op een antenne leek fietste Bertje iedere zondag de Bussummer heide op, zocht aan de rand van de sportvallei een geschikt boompie en klom erin. Antennetje ophangen, zendertje aan, cassetterecorder op play en daar ging het los. Zelf zat ik meestal ook in die boom, want dan had je uitzicht op de ingang van de heide en als er dan een auto op kwam rijden wist je dat het foute boel was. Slim he?
Helaas hebben batterijen de akelige neiging leeg te raken. Na verloop van tijd liep…het….bandje…..dan.....ook.......steeds…….tragerder…...der. Snel batterijen wisselen, bandje omdraaien en gaan maar weer. Ons idee van professioneel. Verdomd! Na een paar weken kwam er inderdaad een auto de hei op. Roetsj, uit de boom en hollen maar. Wat schetst mijn verbazing? Enkele bomen verderop roetsjte er ook iemand een boom uit, keek mij nogal schaapachtig aan (ik zal zelf niet slimmer hebben gekeken) en maakte zich uit de voeten. Ik heb nooit geweten of die auto van  de RCD was of niet, feit is dat de spullen er nog stonden toen ik een uurtje later terugkwam. Wie die ander is geweest? Geen flauw benul, maar ik vermoed dat het een Radio 538 was.
Dit was het ook niet. Zomers was dat wel te doen, maar het werd herfst en ga dan maar es voor je lol zo’n boompie in.
Vorige Home Volgende